Osmanlı’nın sayfiye cennetinden Millî Mücadele’nin diplomatik zafer sembolüne dönüşen Edirne’nin gurur kaynağı Karaağaç, zengin tarihi geçmişi ve bugünkü konumuyla dikkat çekiyor. Meriç Nehri’nin batı yakasında konumlanan bu tarihi yerleşim yeri, barındırdığı derin izlerle Türkiye’nin hafızasında ayrıcalıklı bir yere sahip.
Geçmişte “Küçük Paris” olarak adlandırılan Karaağaç; ihtişamlı konakları, konsolosluk binaları, 1872 yılında faaliyete geçen tarihi tren garı ve sosyal yaşamıyla Edirne’nin göz bebeğiydi. Ancak 19. yüzyılın sonlarından itibaren yaşanan 93 Harbi, Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı sonrasındaki işgal süreçleri bölgenin kaderini derinden sarstı.
Karaağaç’ı Türk siyasi ve diplomatik tarihine altın harflerle yazdıran en önemli olay ise Lozan Barış Konferansı’dır. Bölgenin stratejik tren yolu bağlantısına sahip olması ve coğrafi konumu nedeniyle Türkiye Cumhuriyeti heyeti tarafından büyük bir titizlikle takibe alındı. Yunanistan’ın Anadolu’da meydana getirdiği yıkımın bedeli olarak talep edilen savaş tazminatına karşılık, Karaağaç Türkiye topraklarına katıldı. 15 Eylül 1923 tarihinde Türk bayrağının göndere çekilmesiyle resmen vatan topraklarına dahil olan bölge, askeri zaferin masada diplomasiyle mühürlendiğinin en net kanıtı oldu.
Bugün gelinen noktada Karaağaç; geçmişin izlerini taşıyan mimari yapıları, Trakya Üniversitesi’nin kampüsüne ev sahipliği yapan modern yüzü, Lozan Müzesi ve anıt alanı ile hem yerli hem de yabancı ziyaretçilerin akınına uğruyor. Edirne’nin sosyal ve kültürel hayatına yön veren Karaağaç, tarih bilincini geleceğe taşıyan yaşayan bir açık hava müzesi olma özelliğini sürdürüyor.

